The oxen made vital contributions to the rural life in the nineteenth-century Ottoman Empire. These draft animals pulled the plow, threshed the produce, dragged logs, and moved carts in return for a little hay. From the perspective of animal history, they were “non-human workers” who undertook burdensome tasks in accordance with the needs of their human employers. This dissertation reveals the essential role of oxen in the nineteenth-century Ottoman Empire. It elaborates on the numerical data extracted from the income survey registers of the 1840s. The research reconstructs the geographical setting in three different Ottoman provinces (Konya, Edirne, and Kastamonu) from an environmental history perspective. Findings from income registers and other archival sources include substantial information about oxen. Oxen had a central place in the economic sectors of agriculture, transportation, and construction. Furthermore, their stressed work agenda was seriously affected by local conflicts involving provincial notables. Moreover, some discussions that the Tanzimat Edict triggered directly concerned oxen. This study rejects the idea that oxen were a trivial subject of human history and offers an original narrative that incorporates oxen as crucial actors in the history of the Ottoman Empire.

Öküzler On Dokuzuncu Yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu'nun kırsal hayatına yaşamsal katkılar sundu. Bu çeki hayvanları biraz saman karşılığında sabanı çekiyor, harmanı dövüyor, kütükleri sürütüyor ve kağnıları yürütüyorlardı. Hayvan tarihi perspektifinden bakılırsa onlar, insan işverenlerinin gereksinimleri doğrultusunda en ağır işleri yerine getiren “insan olmayan işçiler”di. Bu tez öküzlerin 19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu’ndaki önemli rolünü gözler önüne seriyor. Çalışma 1840’ların temettuat defterlerinden elde edilen sayısal verilere dayanıyor. Bu araştırma üç farklı Osmanlı vilayetindeki (Konya, Edirne ve Kastamonu) coğrafi düzlemi çevre tarihi perspektifiyle yeniden betimliyor. Temettuat defterlerinden ve diğer arşiv kaynaklarından çıkan bulgular öküzler hakkında önemli bilgiler içeriyor. Öküzler tarım, ulaşım ve inşaat sektörlerinde merkezi bir yere sahipti. Dahası, öküzlerin yoğun iş takvimi ayanların dahil olduğu yerel çatışmalardan ciddi biçimde etkileniyordu. Tanzimat Fermanı’nın tetiklediği bazı tartışmalar öküzleri doğrudan ilgilendiriyordu. Bu çalışma öküzleri beşeri tarihin tali bir konusu olarak gören bakışı reddediyor ve öküzleri Osmanlı İmparatorluğu tarihine önemli aktörler olarak dahil eden özgün bir anlatı sunuyor.