This study examines the structure of the early childhood education and care (ECEC) field in Türkiye through a qualitative case study conducted in Istanbul. It is based on semi-structured in-depth interviews with 50 women, including parents, teachers, and school managers, combined with participant observation in the field. It explores how middle-income, highly educated, and religious mothers navigate the complex and stratified ECEC landscape, negotiating limited economic resources while pursuing aspirations related to both their children’s education and their own cultural tastes. Drawing on Bourdieu’s field theory, this study critically analyzes the political and economic dynamics that structure the ECEC field and examines how economic, cultural, and social capital shape parental choices in interaction with institutional structures. Focusing on two key themes, social class and religious habitus, it shows that cultural capital, shaped by education and participation in the cultural field, produces divergent effects when intersecting with these themes. On the one hand, cultural capital contributes to the reproduction of social inequalities through middle-class maternal practices within the uneven ECEC structure, shaped by limited public provision and growing privatization. On the other hand, it reshapes pedagogical orientations within the diverse structure of religious habitus, facilitating transformation in educational practices and expectations.

Bu çalışma, Türkiye’deki erken çocukluk eğitimi ve bakımı (EÇEB) alanının yapısını, İstanbul’da yürütülen nitel bir vaka çalışması aracılığıyla
incelemektedir. Araştırma, veliler, öğretmenler ve okul yöneticilerinden oluşan 50 kadın katılımcıyla yapılan yarı yapılandırılmış derinlemesine mülakatlara ve sahadaki katılımlı gözlemlere dayanmaktadır. Orta gelirli, yüksek eğitimli ve dindar annelerin, sınırlı ekonomik kaynaklarını yönetirken çocuklarının eğitimiyle ilgili beklentilerinin yanı sıra kendi kültürel beğenilerini de gözeterek, bu karmaşık ve tabakalaşmış EÇEB alanında nasıl yol aldıkları araştırılmaktadır. Çalışma, Bourdieu’nün alan teorisinden yararlanarak, EÇEB alanını yapılandıran siyasal ve ekonomik dinamikleri analiz etmekte ve ekonomik, kültürel ve sosyal sermayenin ebeveyn tercihlerini kurumsal yapılarla etkileşim içinde nasıl şekillendirdiğini incelemektedir. Araştırma, sosyal sınıf ve dini habitus olmak üzere iki temel temaya odaklanmış, eğitim düzeyi ve kültürel alana katılım yoluyla biçimlenen kültürel sermayenin bu temalarla etkileşiminin farklı sonuçlar doğurduğunu göstermektedir. Kültürel sermaye, bir yandan, sınırlı kamu hizmeti ve artan özelleştirmeyle şekillenen eşitsiz EÇEB yapısı içinde, orta sınıf annelik pratikleri aracılığıyla toplumsal eşitsizliklerin yeniden üretimine katkıda bulunmaktadır. Öte yandan, dini habitusun yekpare olmayan yapısı içinde pedagojik yönelimleri etkilemekte, eğitimsel pratiklerde ve beklentilerde dönüşüme olanak tanımaktadır.