This dissertation examines a Rhodopean district of the Ottoman Empire which was located in the Ottoman-Bulgarian borderland between 1878 and
1908. Focusing on the Rhodope Resistance and the Republic of Tımraş, it investigates the agency of the local actors, particularly the Pomaks, in the making of the boundary. Based on Ottoman and British archival documents, contemporary travel accounts, newspapers, and ethnographic studies, this dissertation explores the transformation caused by the emergence of the border and its social, economic, and cultural effects on the inhabitants of Rupçoz. By combining borderland studies with social history, this research goes beyond nationalistic approaches used in explaining local resistance movements in the Balkans and aims to reveal the power dynamics and the complex relationships between different communities in the region. It asserts that, specifically for the Pomaks, security concerns, economic and commercial interests, and local power dynamics were more important than ethnic concerns. It challenges the idea that the borders were delimited only by politicians. Instead, it argues that both Muslim and Christian populations of the borderland had agency in the formation of the border. Contrary to the literature which demonstrates the Muslims in the Balkans as a uniform group of people who were the victims of the Bulgarian/Macedonian “brutality,” it suggests a complex network of relations that maintained the rural hierarchy between the oppressor and the oppressed.

Bu tez, 1878-1908 arasında, Rodoplar’da, Osmanlı-Bulgaristan sınır bölgesinde yer alan bir Osmanlı kazasını ele alır. Rodop Direnişi ve Tımraş Cumhuriyeti’ne odaklanarak, sınırın oluşumunda yerel aktörlerin, özellikle de Pomakların oynadığı rolü inceler. Osmanlı ve İngiliz arşivleri, döneme ait seyahat yazıları, gazeteler ve etnografya çalışmalarına dayanan bu tez, sınırın ortaya çıkışının yarattığı dönüşümü ve Rupçozlular üzerindeki toplumsal, iktisadi ve kültürel etkilerini ele alır. Sınır çalışmalarını toplumsal tarih yaklaşımı ile birleştiren bu araştırma, Balkanlar’daki yerel direniş hareketlerini açıklamak için sık başvurulan milliyetçi yaklaşımların ötesine geçerek, bölgede bulunan farklı topluluklar arasındaki güç dinamiklerini ve karmaşık ilişkileri ortaya çıkarmayı hedefler. Özellikle Pomaklar için güvenlik sorunları, iktisadi ve ticari çıkarlar ile yerel iktidar dinamiklerinin, etnik aidiyetlerden daha önemli olduğunu öne sürer. Sınırların sadece siyasetçiler tarafından çizildiği fikrini sorgulayarak sınır bölgesindeki Müslüman ve Hıristiyan toplulukların, sınırın oluşumunda önemli roller oynadığını savunur. Balkanlar’daki Müslümanları, Bulgar/Makedon “vahşetinin” kurbanı olan yeknesak bir grup olarak değerlendiren literatürün aksine, Osmanlı taşrasının, ezen ile ezilen arasındaki hiyerarşisini devam ettiren karmaşık ilişkiler ağını ön plana çıkarır.