Turkey-European Economic Community (EEC) relations started with the Turkish application for association in 1959 and the signing of the Ankara Agreement in 1963. This thesis examines the early public discussions in Turkey on the nature and aims of European integration, the EEC, and the Turkey-EEC relations between the Ankara Agreement and the Additional Protocol, with a specific focus on Turkish leftist thought. It is found that apart from the mile-stones like the signing of the Ankara Agreement or the Additional Protocol, Turkish public opinion and politicians showed less interest in the EEC and Turkey-EEC relations. Turkey’s rapprochement with the organization was usually welcomed based on identity-based views and the mentality of bloc politics of the Cold War. More nuanced and critical voices in mainstream pub-lic opinion began to be heard in the final years of the 1960s as Turkey and the EEC were negotiating the Additional Protocol. The leftist intellectuals, how-ever, were vocal and critical about the EEC and Turkey’s possible integration with the organization from the outset. The thesis aims to examine views of Turkish public opinion on Turkey’s foreign policy and the country’s place in the world by focusing on leftist periodicals and their views on the EEC and Turkey-EEC relations. As the Turkish left labelled the EEC as a Western-capitalist institution having imperialist, neo-colonialist, and monopolist agendas, it is demonstrated that leftist opposition to the EEC set one of the early exam-ples of Euroscepticism in Turkey.

Türkiye-Avrupa Ekonomik Topluluğu (AET) ilişkileri Türkiye’nin 1959 yılında ortaklık başvurusu yapması ve 1963’te Ankara Anlaşması’nın imzalanmasıyla başlamıştır. Bu tez, Avrupa entegrasyonunun doğasını ve amaçlarını, AET ve Türkiye-AET ilişkilerine dair Ankara Anlaşması ve Katma Protokol arasında yapılmış erken tarihli kamuoyu tartışmalarını Türk sol düşüncesine odaklanarak incelemektedir. Ankara Anlaşması ya da Katma Protokol’ün imzalanması gibi önemli gelişmeler dışında, Türk kamuoyunun ve siyasetçilerin AET ve Türkiye-AET ilişkilerine ilgisinin yoğun olmadığı tespit edilmiştir. Türkiye’nin AET ile yakınlaşması kimlik temelli görüşler ve Soğuk Savaş’ın blok siyaseti temelinde genellikle olumlu karşılanmaktadır. Ana akım kamuoyunda daha nüanslı ve eleştirel sesler 1960’ların son yıllarında, Türkiye ve AET Katma Protokol’ü müzakere ederken duyulmaya başlanmıştır. Bununla birlikte sol görüşlü entelektüeller, AET’ye ve Türkiye’nin AET’yle muhtemel bütünleşmesine en başından beri eleştirel yaklaşmışlardır. Bu tez 1963-1971 yılları arasında Türk kamuoyunun dış politikaya ve ülkenin dünyadaki yerine ilişkin görüşlerini, büyük ölçüde o dönemde Türkiye’de yayımlanan sol görüşlü süreli yayınların AET ve Türkiye-AET ilişkilerine dair fikirlerine odaklanarak incelemeyi amaçlamıştır. Türk solunun AET’yi emperyalist, yeni-sömürgeci ve tekelci amaçları olan batılı-kapitalist bir kurum olarak niteleyerek, Türkiye’de Avrupa şüpheciliğinin erken örneklerinden birini sergilediği gösterilmektedir.