This thesis aims at providing a social history of the police force in the late Ottoman Empire from the beginning of the establishment of the modern police forces under the Ministry of Police till the end of the Ottoman Empire (1876-1918). Following Foucault's theory on subject formation and modern power, the late modern Ottoman police force is conceptualized as a modern institution of power which shapes the mentalities and behaviors of its policemen. The dissertation illustrates how the modes of thinking and behaviors of policemen were corrected and normalized with respect to certain norms by analyzing the function of surveillance and disciplinary mechanisms in police stations. The study is based on primary data gathered from the Ottoman archives of the Prime Ministry as well as printed materials such as the Ottoman police journals, "Polis" and "Polis Mecmuası" and the training manuals of police schools. Literature on the Ottoman police offers an institutional history of the force and mostly provides an examination of the administrative-legal development of the institution. However, these studies provide an understanding of the police institution without taking into account the significant actors of this institution or policemen, their mentalities and modes of behavior meaning the subjectivities of the police officers. This study explores the modern Ottoman police by bringing its main actors in focus and also illuminates the social history of Ottoman policemen which has been left at the margins of the literature on police.

Bu tez, Osmanlı polis teşkilatının Zabtiye Nezareti adı altında kurulmuş olduğu tarihten imparatorluğun nihayete erdiği zamana kadar geçen sürede (1876-1918) bu kurum mensupları olan polis memurlarının sosyal tarihine ışık tutmayı hedeflemektedir. Fransız düşünür Foucault'nun özne kurulumu ve modern iktidar kavramsallaştırmalarından yola çıkarak bu tezde son dönem Osmanlı polis kurumu, polis memurlarının zihniyet ve davranışlarını şekillendiren modern bir iktidar aygıtı olarak ele alınmaktadır. Bu bağlamda modern bir iktidar aygıtı olarak polis kurumu kurum içi eğitim ve disiplin faaliyetleri yoluyla polis memurlarının çeşitli beceri, bilgi birikimi, tavır ve niteliklere sahip birer özne olarak kurulmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada Başbakanlık Osmanlı Arşivleri'nden elde edilmiş belgelerden, Osmanlı polis kurumu tarafından hizmet içi eğitim için 1911-1918 yılları arasında yayınlanmış olan Polis Mecmuası ve Polis gazetelerinden ve polis okulu ders kitaplarından yararlanılmıştır. Osmanlı polisi konusunda şimdiye kadar yapılmış olan çalışmalar çoğunlukla polisin kurumsal tarihini yani idari yapıdaki dönüşümü polis nizamnameleri ve kurumsal yapılanmayı irdeleyerek ele almaktadır. Böylelikle de polis kurumunun temel aktörleri olan polisleri, onların zihniyet ve davranış biçimlerini yani öznelliklerini değerlendirmeden kurum yapısını tartışmaktadır. Bu çalışma ise modern Osmanlı polis kurumunu, bu kurumun baş aktörleri olan polis memurlarını merkeze alarak değerlendirmekte ve böylece polis literatüründe kenarda bırakılmış olan polis memurlarının sosyal tarihine ışık tutmayı hedeflemektedir.